Parçalanmış cümle toplulukları

Zerre

2009-01-10T06:29:00.000-08:00

Israr eden beynime inat koşturdum ardından dünün.
Ellerim boş ve terliydi.
Akrep yorgun yelkovan azmediyor.
Saatini evde unutmuş dünya.
Tabancası elinde ağzında cigara.
Tesbihi kırılalı yıllar olmuş.
Tek tanesi yanı başında ve uzaklarda sevgilisi.
Farkında değil, dokunsa yanacak elleri.
Kavuşmak imkansız.
ve aşk içinde toz zerresiyim.

2008-04-04T05:20:00.000-07:00

Belliydi aslında her cümlenin çıkış nedeni,
Dudaklarımdan.
İsyankar yanıma kızan masum yanım,
Ve bunu gibi binlerce parçam.
Başlayamam başlayamadım hiç,
Hayata...
Hep asılı kaldı kalbim.
Hep susar oldum güzele,
Konuşamadım.
Hep susar oldum güzele
Kanamadım.
Ben hep o vitrindeki oyuncağa bakan,
Sokak çocuğuyum.
Belli değildi aslında her cümlenin çıkış nedeni.

2008-04-04T05:10:00.000-07:00

Ellerinde çaresizliğin tohumları vardır.
Şehrin bilmem kaç katlı apartmanları,
Sanki üzerine yıkılır.
Koşmak istersin,
Sanki karabasan basmıştır.
İçinde haykıramadığın çığlıklar vardır.
Vardır bir şeyler,
Diyemezsin,
Ne eşine ne dostuna.
Dolmuşlar koşuşur yanından geçerler.
Akşam karanlığı yaklaşır.
İş saati bitmiştir
Ve sende.

2008-04-04T04:55:00.000-07:00

Gazete küpürleri uçuşuyor beynimde.
Büyük büyük puntolar.
Rüzgar intikam alıyor kendince.
Kelimeler uçuşuyorlar.

Cesetten akan nehir,
Kaldırımlara renk veriyor.
Gri dünyanın sokaklarında,
Kırmızı gelincikler açıyor.

Güneş terk etti gitti
İnsan dünyaya hükmetti edeli.
Şimdi flaşlar patlıyor.
Ödeniyor reklamların bedeli.

Bombalar küçük parçalar halinde,
Havaya dağılıyor.
Sokakta yürüyen kendi halinde,
İnsanlara dokunuyor.

Beynimin kıvrımlı yollarında,
Yürür yürür dururum.
Ben dünyayı anltatım sana,
Budur benim durumum.

2008-04-04T04:48:00.000-07:00

Bu yalnızlığım ilk değil.
Hep olur,
Kendimi öldürünce
Duraksarım.
Yeniden başlar karmaşalar tekrar.
Hep ölür,
Birileri isteyince insanlar.
Umursamalarım,
Terk eder beni
Ve bir sigara yakılır
Gecenin karanlığına
Ölüm hızlandırılır.
Sanki ister gibi,
Ölümü çağırırım.

2008-04-04T04:46:00.000-07:00

Bir şehrin yorgunluğu var üzerimde.
Boş yüzlerle bakan insanlar kaldırımlarda.
Beklemekteyim.
Zehirlenmekte.
Onlar gibi zombileşiyorum.
Moda mod bir hayat
ve monoton.

2008-04-04T04:44:00.000-07:00

Farkın çaresiz ellerimi tutmandı.
En zor günümde yanımda olman,
Beni avutmandı.

2008-04-04T04:20:00.000-07:00

Ey sevemediğim güzel kız,
Ben gözlerine vurgundum,
Yıldızlar ışıltına,
Kelebekler asaletine tutkun.

Ütopyamın bozkırlarında,
Kıpkırmızı gelincikler açtı.
Seni beklemekte bu hayal,
Seni beklemekte kurşun.

Her başlamadan biten aşk
Beni bulur güzel kız
Sen kurban oldun kaderime
Ben bozkırlarda yalnız.

2008-03-30T11:48:00.001-07:00

Her sokak köşesi tutulu,

Her sokak köşesi tutulu bu şehrin.
Bazen komik,
Bazen trajikomik.
Her sokak köşesi tutulu bu şehrin.
Cebinde banka kartı dilencinin.
Ve fahişeler sahte öpücükler dağıtıyor.
Her sokak köşesi tutulu bu şehrin
Otopark mafyaları kol geziyor.
Eğer ters gidersen kol giriyor.
Sokak çocukları uçuyor,
Ellerinde tiner mendilleri.
Mendile beynini kusuyor.
Otobüsümün penceresi puslu,
Bana şehirden bir panorama sunuyor.
Kulağımda radyo,
Yabancı şarkılar çalıyor.
“You know!” diyor.
“This place is out of control”
Haklısın diyorum ama kimse seni duymuyor.

2008-03-30T11:47:00.002-07:00

Bu şiir sana yazılmıştır.

Okuyana...

Bir şeyler arayana yazıda.

Dünya denen kürede olanlar,

Seni ilgilendirmez.

Çünkü içinde bir dünya var.

Onu keşfe çık.

Hem orada vergide almazlar,

Ne yürümekten nede gülmekten.

Bu şiir sana yazılmıştır.

Okuyana...

Hayaller kurup sonra unutana.

Aslında onlar birikir,

Unutma...

Bir gün su yüzüne çıkar.

Bu şiir sana yazılmıştır.

Sevemediğim sevgilim.

Ki ben seni sevseydim,

Söylemezdim.

Yaşardım.

Acımsın, biriken içimde.

2008-03-30T11:47:00.001-07:00

4 köşe oda
Beynim durmuş
Ocakta çay unutulmuş
Kafam bozuk çalıyor
Radyoda Müzeyyen Abla

2008-03-30T11:45:00.002-07:00

Çiz beni ressam

Bir nehrin kenarında

Ellerinde cevizlerle bekleyen

Bir ağaç olayım

2008-03-30T11:45:00.001-07:00

Sonuçlar hep kaçınılmazdı

Trenler kaçardı

İstasyondan

Biz ise hep onlara bakardık

Aitsizlik kötü

Bunu öğretti bana

Mekan

Zaman ise beni hep sonsuzlukta

bekleyen sevgili

Boyutlar açıldı ufkumda

Kan çiçekleri açıyordu

O sıralar

Gül tomurcukları saçıyordu

Tüfekler

Ve hep o Gözümdeki

Masum bebek yüzleri

İşte onlardı

Beni dengesizleştiren

Hakimiyetim yok

Eğer o yok ise

Bende yokum

2008-03-30T11:39:00.000-07:00

Kelimeler dolanır dile

Gözyaşları bulanır mendile

Kırıldı insanın merceği

Son nefeste bile

öleceğini bile bile

inkar etmek gerçeği

Halbuki tam önünde

Allah'ın her gününde

Dinle öten serçeyi

Ne kötü azıktır

Yiyene yazıktır

Zehir zakkum çiçeği