Ellerinde çaresizliğin tohumları vardır.
Şehrin bilmem kaç katlı apartmanları,
Sanki üzerine yıkılır.
Koşmak istersin,
Sanki karabasan basmıştır.
İçinde haykıramadığın çığlıklar vardır.
Vardır bir şeyler,
Diyemezsin,
Ne eşine ne dostuna.
Dolmuşlar koşuşur yanından geçerler.
Akşam karanlığı yaklaşır.
İş saati bitmiştir
Ve sende.